Spirituele dating community Netsamen

Leden login

Ik ben mijn logingegevens vergeten

E-mail adres
Home » Magazine » Archief » Columns
Door Ojas Th. de Ronde, magazine februari 2012

Alleen met je ego

'Ik ben nu een tijdje alleen, maar er komt geen rust.' Dat mailde Karen me onlangs. Karen is een goede vriendin en soms hebben we intens e-mail contact. Vooral als het haar opbreekt dat ze alleen door het leven moet gaan. Zo deze keer. Ze piekerde, tobde over haar baan, kon niet slapen en voelde zich depressief. En vooral: het zou allemaal gemakkelijker zijn als ze een relatie had.

Ik mailde haar terug dat het weer tijd werd voor een kopje koffie met een gebakje, hier vlakbij op het plein bij de supermarkt. En dat we het dan eens konden hebben over de kansen die ze nu had. Misschien niet direct om een partner te vinden of zekerheid te krijgen over haar baan. Maar wel om nu haar 'ego' eens goed in de spotlights te zetten. Want die zat weer in zijn favoriete rol: onrust creëren over dit moment en angst zaaien over de toekomst.

Ben ik één of twee?

Als opmaat voor ons gesprek stuurde ik haar een citaat van Eckhart Tolle. Hij opent zijn beroemde bestseller De Kracht van het Nu met een korte verklaring over hoe hij een spirituele leraar werd. Hij vertelt hoe hij negenentwintig was en in een toestand van onophoudelijk getob, depressie en angst. Hij wist niet meer hoe hij het met zichzelf had en wilde niet meer leven. Waarom zou hij ook? Aan het voortdurend getob en geworstel met zichzelf leek geen einde te komen.

Wat zich toen in zijn hoofd vastzette was: 'Ik kan niet meer met mezelf leven…Die gedachte bleef zich maar in mijn geest herhalen. En opeens werd ik me ervan bewust wat een eigenaardige gedachte dat was. Ben ik één of twee? Als ik niet met mezelf kan leven, moeten er twee 'ikken' zijn: het 'ik' en het 'zelf' waar 'ik' niet mee kan leven. Ik dacht, misschien is maar een van die twee echt.

Die laatste gedachte drong plotseling met grote kracht tot hem door en was het begin van een totale spirituele doorbraak. Het boek dat hij jaren later schreef en waarmee hij wereldberoemd werd, was een uitwerking van deze shift die plotseling plaatsvonden in een periode waarin hij zich hopeloos met zichzelf alleen voelde. Op dat moment was hem de schijnwerkelijkheid van zijn tobbende, angstige, depressieve 'ik' duidelijk geworden en kon hij zien dat dit lijdende en angstige ik niet meer was dan een verzinsel van zijn verstand.

En wat overbleef was mijn ware natuur als het altijd aanwezige 'ik ben' ; bewustzijn in zijn zuivere toestand, voordat er sprake is van identificatie met een vorm.

Verhalenfabriek

Karen belde me dat ze graag hierover met mij wilde praten en een paar dagen later hadden we een afspraak. De tekst van Eckhart Tolle had haar geraakt, maar ze had er ook een aantal vragen over. Wat bedoelde Eckhart nu precies met het 'ik' en vooral, als dat ik dan zo'n stoorzender is, waarom is het dan zo moeilijk hiervan los te komen?

'Ik kan natuurlijk niet namens Eckhart spreken,' begin ik. 'Maar voor mij is dat 'ik' een soort verhalenfabriek in mijn hoofd. Vooral als ik stil ben zijn die verhalen goed te volgen. Dan zie ik ook dat het niet zomaar verhalen zijn die je naast je neer kunt leggen. Er zit in al die verhalen ook een behoorlijke emotionele spanning. Zo van:' Daar klopt niets van en dat zal ik ze eens onder de neus wrijven!'. Of: ' Hoe durven ze dat over mij te zeggen!' of ' Waarom moet mij dat nu weer overkomen?' In al die verhalen spelen sterke gevoelsmatige overtuigingen mee.'

'Iedereen kent ze en van jongs af aan worden dit soort overtuigingen ons ingeprent. We moeten immers, zo wordt ons verteld, ons leren handhaven in de maatschappij, en dan zijn dit soort overtuigingen van levensbelang.' Karen kent dat goed terug: 'Daarmee probeer je je te handhaven. Je pikt ze op van je vriendjes of vriendinnetjes of ze worden je bijgebracht door je ouders en andere opvoeders. Maar wat is er mis mee? '

Karen blijft me vragend aankijken en ik ga verder: 'Tot zover is er niets aan de hand. Maar dan gebeurt er iets wonderlijks. Ze blijven niet bewust. Ze verdwijnen in breed reservoir van je onderbewuste, waar ze uit opduiken op het moment dat je ze nodig lijkt te hebben. Zo creëren ze in je een onbewuste, energetische en emotionele conditionering waarmee je je bijna automatisch handhaaft in de ups and downs van het alledaagse leven.'

'Gemakkelijk, want zo word je onbewust op koers gehouden en kun je je aandacht besteden aan nieuwe dingen die telkens gedaan moeten worden. Maar ook riskant, want de aangeleerde patronen van je onbewuste blijven je automatisch aansturen. Zij bepalen je leven als een automatische piloot. En daarbij kunnen grote vergissingen ontstaan. Een angstpatroon kan opdoemen in een situatie die lijkt op een vroegere angstaanjagende situatie, maar er toch wezenlijk van verschilt. Deze keer is het daarom niet nodig in de paniek te schieten, maar het is al te laat. Je haren staan al overeind.'

Karen moet lachen als ik het zo vertel. ' Je bedoelt dat ik al bang ben mijn baan te verliezen op het moment dat mijn manager mij bij zich roept, omdat, toen dit in mijn vorige baan gebeurde, ik op deze manier mijn ontslag te horen kreeg !?' 'Een retorische vraag,' zeg ik. 'Je geeft het zelf al aan. Angst om je baan te verliezen kan zo opgeroepen worden, ook als daar geen sprake van is. De automatische piloot in je kan verkeerde signalen geven. Dan kun je er misschien niet van slapen, terwijl er in feite niets aan de hand is.'

Er komen beiden op tal van voorbeelden waaruit blijkt dat het onbewuste ons op een dwaalspoor brengt. Soms hilarisch en dan hebben we samen lol als we zien hoe het oneigenlijke 'ik' ons met al zijn onbewuste, aangeleerde gevoelsmatige overtuigingen-waar-we-maar-niet-van-los-kunnen-komen voortdurend parten speelt.

De automatische piloot

'Maar als dit dan zo duidelijk is,' roept Karen, 'Waarom trappen we er dan telkens in?' Ja, waarom? Goeie vraag, maar het antwoord is niet zo gemakkelijk te geven. Na een tijdje praten komen we tot minstens drie redenen waarom we van deze patronen niet zomaar niet los kunnen komen. De eerste reden is duidelijk: ze zijn onbewust en al zo lang geleden in ons 'ik' vastgezet dat ze zich erg moeilijk laten kennen.

Maar er is meer. Een aantal van deze patronen willen we ook niet zien. We zijn bang voor wat er loskomt als we er achter komen hoe gierig of agressief we van binnen zijn. Alsof je met een kaarsje een kelder in moet waar je van alles kunt tegenkomen. Oude troep, vergane spullen, muizen. Heel veel mensen zijn bang hun onderbewuste te onderzoeken.

Dus doen ze het niet en vinden daarvoor allerlei uitvluchten. Zeker is dat veel mensen van een aantal van deze onbewuste patronen gewoon niet willen loskomen. Waarom niet? Omdat ze bang zijn dat ze dan de draad helemaal kwijt raken. Nu weten ze nog – al is het pijnlijk en frustrerend - hoe ze zich moeten gedragen, maar als ze dit loslaten, wat dan? Het nieuwe en onbekende schrikt af. Daarom laten ze het maar bij het oude.

'Ook veel spirituele zoekers komen niet veel verder,' voeg ik er dan aan toe. 'Ze lezen boeken over spirituele leraren, maken reizen naar India, gaan naar workshops, en dan vullen ze zichzelf op met nieuwe concepten. Ze kunnen er nu beter over praten, over waar de blokkades zitten en welke dat zijn. En hoe die de vrije stroom van het bewustzijn blokkeren. Maar het blijft vaak bij mooie en serene woorden. En het is verleidelijk te denken dat je er dan al bent.'

Zien, voelen, loslaten

We zitten een tijdje stil bij elkaar. 'Het is ook moeilijk,' begint Karen. ' Het ego is geweldig slim. Je komt er zomaar niet vanaf. Het vindt telkens wegen om weer terug te komen. Een paar dagen na een workshop waarin ik uren in diepe stilte was, liet het al weer van zich horen, luid en duidelijk. En wat ik ook deed, voor ik het wist zat het weer bij mij in de kamer en speelde weer het oude liedje. Is er iets wat ik niet zie?'

We proberen er uit te komen. Waar we het over eens zijn is het volgende: het feit dat je er zo mee bezig bent is al een goed begin. Dan voel je al dat er iets wringt. De kunst is het zo in de picture te krijgen dat het zijn kracht verliest. Hoe? Ik vertel over de adviezen van mijn spirituele leraar Osho. 'Die zei altijd: geef er volle aandacht aan en blijf er aandacht aan geven. Dat is de enige methode ik je kan geven. Met alle andere methodes gaat je ego op de loop. Maar met deze lukt dat niet. Want de toeschouwer die het ego ziet is nooit het ego zelf. En op een gegeven moment geeft het ego het op en toont zijn ware aard: het is een bedenksel van je verstand.'

Gaat het zo gemakkelijk? ' Als je durft te voelen wat het ego voelt, maar nu met volle bewustzijn. Dat is alsof je demonen recht in de ogen kijkt. Zo gebeurt dat ook als je Indiase tempels binnen wilt. De demonen die aan de poort staan moet je recht in de ogen kijken en hen respecteren zoals ze zijn, dan mag je door. Dat moet je ook met je ego doen. Van de gevoelsmatige overtuigingen die langskomen de kern zoeken en er in gaan. Dan kunnen die exploderen. Dat is mij een aantal keren overkomen. Heel bevrijdend. Dan is het ook geen kwestie meer van loslaten. Dan is de identificatie er mee weg.'

We blijven nog even zitten. Karen moet weer weg en als we afscheid nemen lacht ze : 'Dank je wel. En ik zal niet meer klagen dat ik alleen door het leven moet. Voorlopig heb ik mijn ego nog bij me.'

∞∞∞

Meer op netsamen over:

persoonlijke ontwikkeling ~ Boeken:
Chakra Lifestyle

psychologie ~ Prikbord:
Dyslectie is een kwestie van anders leren

psychologie ~ Prikbord:
De vele gezichten van het 'ik'.

persoonlijke ontwikkeling ~ Prikbord:
Zeer krachtige boodschap van Kryon

psychologie ~ Auteurs:
Els Kikke

persoonlijke ontwikkeling ~ Weblog:
De Matrix: eerste kennismaking

persoonlijke ontwikkeling ~ Prikbord:
Peace mantra

persoonlijke ontwikkeling ~ Columns:
Tips voor meer rust in je hoofd

psychologie ~ Prikbord:
U. G. Krishnamurti: Mind as a Myth

Voor jou uitgelicht:

psychologie ~ Boeken
'Bewustzijnsverandering en relatie - De psychologie van de spirituele evolutie'

Lees meer over dit boek

Terug naar boven
 
Gelijkgestemde netsamen partners