Spirituele dating community Netsamen

Een pré-Atlantisch scheppingsverhaal I

Ontleend aan Gurdjieff's 'Beëzebubs verhalen aan zijn kleinzoon'.

Hier een kernachtige samenvatting van het scheppings verhaal zoals dat ruim 25.000 jaar geleden in zwang was bij de mensen op onze planeet. Dit is natuurlijk een schets in grote lijnen. De vele details die eigenlijk wel nodig zijn om de geldende processen te kunnen begrijpen, laat ik achterwege. Belangstellenden kunnen uiteraard zelf een werkje van G.I. Gurdjieff of P.D. Ouspensky ter hand nemen.

In den beginne bestond de wereld, het universum zoals we dat kennen, nog niet. Dat wat we het nu het centrum van het universum noemde bestond simpelweg en had dat tot in lengte van dagen kunnen doen. Ik noem dat voor het gemak hier Fase 0. Fase 0 was niets anders dan bewustzijn. Puur en eeuwigdurend bewustzijn.

Fase 0 merkte op gegeven moment op dat haar essentie, onder invloed van de tijd, onder druk kwam te staan. Aan slijtage onderhevig was, zeg maar. Fase 0 realiseerde zich dat daardoor haar eeuwig bestaan discutabel werd en besloot maatregelen te nemen.

Fase 0 besloot dat de beste manier om haar eeuwig bestaan te verzekeren, het uitstralen van bewustzijn zou moeten zijn. Dat bewustzijn zou, na afscheiding van fase 0, een eigen, zelfstandige ontwikkeling moeten ondergaan. Daarvoor werd een proces van bewustzijnsverrijking 'uitgedacht'. Het uitgestoten bewustzijn zou zichzelf continu moeten ontwikkelen, totdat het in 'frequentie' weer gelijk zou aan het bewustzijn van Fase 0. Daardoor zou het zich weer met Fase 0 kunnen verenigen. Uiteraard met medeneming van de toegevoegde waarde: het ontwikkelde bewustzijn. Daardoor zou Fase 0 zichzelf eeuwig in stand kunnen houden. Dit proces heet 'het proces van wederzijdse voeding en instandhouding'.

Zo gezegd, zo gedaan. Fase 0 begon met het uitstoten van bewustzijn van een bepaalde kwaliteit. Om dat bewustzijn in staat te stellen zich te kunnen ontwikkelen werden er entiteiten ontwikkeld. Afgescheiden clusters van bewustzijn, met alle mogelijkheden die Fase 0 zelf had. Deze entiteiten noem ik hier voor het gemak Fase 1. De entiteiten van Fase 1 zijn de sterren.

Om die sterren in stand te houden en de gelegenheid te geven hun bewustzijn te vermeerderen naar het niveau van Fase 0, bleek het noodzakelijk dat ook zij de beschikking kregen over een systeem van wederzijdse voeding en instand houding (voor het gemak: PWVI). Daardoor ontstonden de entiteiten van Fase 2. Wat ik hier de planeten noem.

Deze Fase 2 entiteiten of planeten werden onderworpen aan een gewijzigd PWVI. Zij kregen de mogelijkheid zich te vervolmaken tot Fase 1 entiteiten, waarna ze onder het eerste PWVI vielen (Jupiter gaat die kant op). Uiteindelijk konden ook zij zich vervolmaken tot het niveau dat vereist was voor hereniging met Fase 0.

Om dat mogelijk te maken onderging het PWVI-proces opnieuw een wijziging. Er werden voorwaarden geschapen voor het ontstaan van een nieuw soort entiteit dat ik hier voor het gemak entiteiten van Fase 3 zal noemen. Hier nam het PWVI-proces een interessante wending. Om de planeten in stand te houden, werden die voorzien van de mogelijkheid, naast het creëren van een atmosfeer, nieuwe kleine Fase 3-entiteiten te ontwikkelen. Dat wat wij- hier op aarde- het biologisch leven noemen.

Het bijzondere aan deze ontwikkeling was dat er gaandeweg, op alle planeten in ons universum, een entiteit ontstond die vrij en onafhankelijk was en die werd uitgerust met exact dezelfde mogelijkheden als Fase 0. Die entiteiten kregen de mogelijkheid zich door het proces van bewustzijnsverrijking, direct te verenigen met Fase 0. Deze entiteit kon diverse vormen aannemen en was niet gebonden aan een fysiek lichaam, zoals wij dat kennen.